Historia

Wioska Chwałęcice należała do parafii Matki Bożej Bolesnej w Rybniku. Po I wojnie światowej rozpoczęto starania o budowę kościoła. Ponieważ nie otrzymano zgody, do przydrożnej kaplicy św. Jana Nepomucena kilka razy w roku dojeżdżał kapłan, aby w największe święta kościelne odprawić Msze św. Od 1956 Mszę św. odprawiano już raz w miesiącu. Kaplicę rozbudowano.
Ponieważ w dalszym ciągu nie było zgody na budowę kościoła, czyniono starania, aby na kościół zamienić miejscową salę taneczną. 22 XII 1966 biskup koadiutor Herbert Bednorz poświęcił przekształcona w kaplicę salę, nadając jej tytuł św. Barbary. 2 IX 1967 ks. Norbert Sklarek został mianowany rektorem kościoła w Chwałęcicach. Dekretem z 7 IX tegoż roku ustalono, że ks. Sklarek, jako lokalista w Chwałęcicach, będzie miał prawo udzielania chrztów, błogosławieństwa ślubów i odprawiania pogrzebów dla wiernych Chwałęcic. Parafia w Chwałęcicach ustanowiona została 20 III 1977. Obecnie administracyjnie Chwałęcice należą do miasta Rybnika. Staraniem proboszcza Rafała Greiffa rozpoczęto budowe nowego kościoła według projektu inż. arch. Michała Kuczmińskiego. Wystrój wnętrza kościoła zaprojektowali inż. arch. Mirosław Paprotny i art. rzeźbiarz Stanisław Pietrusa. 13 IX 1998 arcybiskup metropolita katowicki Damian Zimoń dokonał poświęcenia kościoła nadając mu tytuł św. Jana Nepomucena. W związku z tym zmieniona została nazwa parafii ze św. Barbary na św. Jana Nepomucena.

 

Kronika parafialna: 0d 1997r.
Ulice należące do parafii: Batalionów Chłopskich, Bronisława Czecha, Dobosza,
Dworska, Grodzka, Gzelska, Karłowa, Legionów,
Łabędzia, Marusarzówny, Pniowska, Rudzka, Sadowskiego
Wiosenna, Żaglowa
Liczba mieszkańców: 1590, katolików 1560
Odpust: niedziela po 20 maja
Msze Święte: wieczorem w soboty i dni przedświąteczne o 17.00, w niedziele i świeta: 7.30, 10.00, 15.30
Wieczna adoracja: 16 VII
Proboszcz: ks. Grzegorz Jagieł, 2006
Poprzedni proboszczowie: ks. Norbert Sklarek, lokalista 1967-1969
ks. Stefan Mikołajek, lokalista 1969-1970
ks. Antoni Jan Bartoszek, lokalista 1970-1976
ks. Alojzy Wyrwalec, rektor 1976-1977, proboszcz 1977- 1992
ks. Rafał Greiff, proboszcz 1992-1999
ks. Tadeusz Strach, proboszcz 1999-2006

 

 

 

_______________________________________

 

Śp. Ks. Alojzy Wyrwalec

Urodził się 21 grudnia 1936 r. w Kosztowach jako syn Wiktora, rzeźnika z zawodu i Cecylii z d. Wybraniec, pracujących we własnym małym gospodarstwie rolnym. Ochrzczony został 26 grudnia 1936 w kościele św. Józefa w Mysłowicach-Krasowach. Tam też 14 lipca 1946 przyjął po raz pierwszy Komunię Świętą, a następnie z rąk ks. biskupa Juliusza Bieńka, 1 października 1950 otrzymał sakrament bierzmowania. Przez siedem lat pełnił służbę ministrancką w rodzinnej parafii św. Józefa. W 1951 ukończył Szkołę Podstawową w Kosztowach i podjął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Katowicach-Szopienicach.

Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1955 został przyjęty do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie.

Zarówno święceń diakonatu (Kraków, 26 marca 1961), jak i prezbiteratu, które otrzymał 25 czerwca 1961 w katowickiej katedrze Chrystusa Króla, udzielił ks. biskup koadiutor Herbert Bednorz.

Po wakacyjnym zastępstwie w rodzinnej parafii św. Józefa w Kosztowach oraz Św. Katarzyny Alesandryjskiej w Tarnowskich Górach-Lasowicach, ks. Alojzy Wyrwalec był wikariuszem w następujących parafiach: Trójcy Przenajświętszej w Rudzie Śląskiej- Kochłowicach (od 1961), Św. Jana Chrzciciela w Tychach (od 1964), Opatrzności Bożej w Katowicach-Zawodziu (od 1967), Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rogowie (od 1971), Św. Wawrzyńca i Św. Antoniego w Rudzie Śląskiej-Wirku (od 1974) oraz Św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Rybniku-Chwałowicach (od 1976). Z dniem 16 grudnia 1976 ks. Alojzy Wyrwalec został rektorem, a od 29 kwietnia 1977 r. pierwszym proboszczem kościoła Św. Barbary w Rybniku-Chwałęcicach. Od 1987 pełnił również funkcję wicedziekana dekanatu Rybnik-Północ. W 1992 r. ks. Alojzy podjął obowiązki proboszcza w parafii św. Jerzego w Mszanie, które sprawował do 2001 r. W tym czasie otrzymał rentę chorobową, a od grudnia tegoż roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał na terenie parafii św. Herberta w Wodzisławiu Śląskim.

Ze względu na pogarszający się stan zdrowia, w 2013 r. zamieszkał w Domu Księży Emerytów ‘Św. Józefa’ w Katowicach.

Zmarł 27 października 2014 w Szpitalu MSWiA w Katowicach. Pochowany został 30 października 2014 w Mysłowicach – Krasowach.

 

Śp. ks. Tadeusz Strach
Urodził się 29 października 1942 w Górkach Małych. Ochrzczony został
8 listopada tegoż roku parafii Wszystkich Świętych w Górkach Wielkich, tam
też 13 czerwca 1955 przyjął sakrament bierzmowania. Rodzicami jego byli
Walenty i Joanna zd. Ogrocka. Ojciec zginął w czasie okupacji w obozie. Do
Szkoły Podstawowej w Górkach Wielkich Tadeusz uczęszczał w latach 1949-
1956. Potem uczył się w Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Miarki w
Żorach.
Po zdaniu w 1961 egzaminu dojrzałości wstąpił do Śląskiego Seminarium
Duchownego w Krakowie. Przez pierwszy rok akademicki był na Kursie
Wstępnym w Tarnowskich Górach. Potem kontynuował studia w Krakowie.
Święceń diakonatu udzielił mu 12 marca 1967 w kaplicy Seminarium
Duchownego w Krakowie bp koadiutor Herbert Bednorz. On też 4 czerwca
tegoż roku wyświęcił go w katedrze katowickiej na prezbitera.
Po zastępstwach wakacyjnych w rodzinnej parafii w Górkach Wielkich
oraz w parafii Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Bartłomieja w Piekarach
Śląskich ks. Tadeusz Strach był wikariuszem w parafiach: św. Jacka w Morgach
(od 1967), św. Barbary w Chorzowie (od 1970), Opatrzności Bożej w Ligocie k.
Bielska-Białej (od 1972), Trójcy Przenajświętszej w Szarleju (od 1973),
Najświętszego Serca Pana Jezusa w Niedobczycach (od 1975), Matki Bożej
Szkaplerznej w Imielinie (od 1979), św. Katarzyny w Jastrzębiu Górnym (od
1981), św. Jacka w Radoszowach (od 1983) i Najświętszego Serca Pana Jezusa
w Boguszowicach (od 1986).
Od 1987 był proboszczem parafii świętych Apostołów Szymona i Judy
Tadeusza w Raszczycach. Powierzony mu też został urząd wicedziekana
dekanatu Pogrzebień.
Ostatnią j ego placówką duszpasterską była parafia św. Jana Nepomucena
w Chwałęcicach, gdzie od 1999 był proboszczem.
Z dniem 30 lipca 2006 został przeniesiony – na własną prośbę, ze względu
na stan zdrowia – na rentę. Zamieszkał w Górkach Małych.
Zmarł 23 marca 2007 w szpitalu w Cieszynie. Pochowany został na
cmentarzu parafii Wszystkich Świętych w Górkach Wielkich.

 

 

____________________________________

 

80 lecie OSP Chwałecice

Ks. Grzegorz Jagieł, Chwałęcice kościół św. Jana Nepomucena, 1 września 2007r.
Kazanie wygłoszone w czasie uroczystości 80 lecia OSP w Chwałęcicach:

Drodzy bracia strażacy wraz z rodzinami.
Przed 80 laty wasi przodkowie powołali do życia OSP w Chwałęcicach. Tak działo się w wielu miejscach nie tylko tej rybnickiej ziemi, ale także w odrodzonej po 1918r. całej
ojczyźnie.
OSP stawała się integralną częścią poszczególnych miast, gmin i sołectw. Widać stąd, jak ważną rolę odgrywali i odgrywają strażacy w lokalnych społecznościach.
Tyle dobra stało się udziałem mieszkańców naszej miejscowości dzięki ofiarnej 80 letniej służby naszych strażaków. Za to chcemy w sposób szczególny podziękować Bogu.
Ileż uratowanych istnień ludzkich, ileż ocalonych domów, gospodarstw nie tylko z powodu pożarów, ale także innych nawałnic i klęsk żywiołowych.
Jakże wiele pomocy, którą chętnie niosą przy różnych niebezpiecznych pracach zwłaszcza na wysokościach.
Z mojej strony pragnę podziękować za co uczynili i nadal czynią dla parafialnej wspólnoty, dla Kościoła.
Kiedy tu przyjechałem, byli pierwszymi, których spotkałem i od razu zaoferowali mi swą pomoc, a już po roku dobrze wiem, że zawsze mogę na nich liczyć.
Moi Drodzy
Pochodzę z Parafii Św. Floriana w Chorzowie, tam byłem ochrzczony przez znanego wam ks. prał. K. Szwedę z Rybnickiej Kuźni.
Tam też byłem bierzmowany i przyjąłem jako swego patrona właśnie św. Floriana. Jest mi bardzo bliski tak jak wam kochani strażacy. Oddał życie za wiarę jako oficer rzymski w 304r. utopiony w rzece Enns  w pobliżu miasta Lorch w Austrii.
W 1184r. jego relikwie zostały uroczyście sprowadzone do Krakowa. Jest on naszym wielkim patronem i orędownikiem. Przez jego wstawiennictwo prosimy dzisiaj Boga byśmy się stali ludźmi mocnej wiary i zaufania Chrystusowi, byśmy się nie bali przyszłości.
Bo przyszłość, w której jest Bóg jest najlepsza przyszłością jaką można sobie wyobrazić.
Człowiek, w którym jest Bóg, człowiek religijny jest człowiekiem przyszłości.
Tylko taki człowiek, którego przykład mamy w św. Florianie dzięki silnej wierze w tę moc z wysoka może pokonać lęk i przeciwstawić się złu.
Wczoraj dyskutowaliśmy z szafarzem Arkiem, kto może wygrywać bitwy czy wojny? Co jest najważniejsze? Wydawałoby się, że liczba wojska, sprzęt, taktyka czy lokalizacja. Z pewnością w jakiejś mierze tak. Ale najważniejszy jest człowiek – żołnierz, strażak, który dzięki głębokiej wierze w Boga, hartowi ducha i właściwie ukształtowanej moralności idzie dalej, tam gdzie sprzęt zawodzi, tam gdzie kończą się techniczne możliwości, gdzie mówią, że już nic nie da się zrobić – tam on idzie, aby bronić ludzi i ojczyzny, aby ratować ludzkie życie, aby nieść ulgę i pomoc w cierpieniu. Dziękujemy Bogu za takich strażaków i prosimy byśmy takich strażaków, ojców, mężów i braci mieli zawsze.

Bracia i siostry
Niech ta dzisiejsza uroczystość pobudzi nas do jeszcze bardziej intensywnej pracy nad sobą, nad swoją postawą i moralnością. Byśmy w sposób odpowiedzialny mogli kształtować młode pokolenie, które wychowane w duchu troski o dobro wspólne godnie przejmie po nas sztafetę życia. By nie było takich przypadków, gdy jakiś, że tak powiem normalny inaczej młokos dla zabawy i przyjemności podpali las czy wybije szybę i naciśnie guzik wzywający straż.
Módlmy się gorąco, by takie rzeczy nie miały miejsca w Polsce, a jeżeli się zdarzą, niech będą surowo karane. A nasi strażacy niech się cieszą szacunkiem i uznaniem społecznym, Błogosławieństwem Boga, orędownictwem św. Floriana i dobrą kondycją fizyczną do następnego jubileuszu Amen.